Ο χαρακτήρας των Ελλήνων σύμφωνα με την Britannica

του Ανδρέα Δρυμιώτη

Π​​ριν από μερικές ημέρες, ένας φίλος από τα πολύ παλιά, ο Στρατής Στρατήγης μου έδωσε ένα κείμενο στα αγγλικά και ελληνικά, από την Encyclopedia Britannica, το οποίο περιγράφει τον χαρακτήρα των Ελλήνων. Το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον και επίκαιρο (λόγω των αποτελεσμάτων των εκλογών), το οποίο θέλω να μοιραστώ μαζί σας. Μια παράκληση μόνο. Εστω και αν σας φαίνονται κοινοτοπίες, διαβάστε μέχρι το τέλος γιατί εκεί σας περιμένει μια έκπληξη.

Για τη μητέρα: "Έχε το νου σου στο παιδί"

του Πέτρου Κουμπλή

Σκέψου να είσαι η μάνα, που σιδέρωσε με προσοχή τα ρούχα του απ’ το προηγούμενο βράδυ, για την πρώτη μέρα στο σχολείο. Εκείνη που πήρε ανήσυχη τηλέφωνο το γιατρό, γιατί το αγοράκι της ανέβασε ξαφνικά πυρετό. Εκείνη που ένα Σάββατο μεσημέρι το καμάρωσε να κάνει ποδήλατο, χωρίς βοηθητικές ρόδες. Εκείνη που το μάλωσε, όταν δεν έφαγε όλο το πιάτο με τις φακές, τη δύναμή του. Σκέψου να είσαι η μάνα… και κάποιος, κάποια μέρα, να σηκώνει κάποιο όπλο και να σκοτώνει το παιδί.

Πώς ο Chosen One αποδείχτηκε τελικά Wrong One (του Χρήστου Σωτηρακόπουλου)

Έμοιαζε με αποστολή αυτοκτονίας και επιβεβαιώθηκε δέκα μήνες μετά. Ο Ντέιβιντ Μόγες υποτίθεται πως ήταν «The chosen one», δηλαδή ο επιλεγμένος ως απάντηση στον Special One Ζοσέ Μουρίνιο, που επέστρεφε στην Τσέλσι. Στην πράξη απλά αποδείχτηκε «The wrong one».

Απόψε λέμε να βγούμε. Στις αγορές.

του Σταύρου Βουρλούμη

Πόσες φορές τις τελευταίες εβδομάδες ακούσαμε τις φράσεις «θα βγούμε στις αγορές», «έρχεται η έξοδος στις αγορές» ή οποιεσδήποτε άλλες εκδοχές τους; Πόσες φορές αναρωτηθήκαμε ποιές είναι, στο κάτω-κάτω, αυτές οι «αγορές» που ακούμε κάθε μέρα (καμιά φορά και νύχτα) τα τελευταία χρόνια; Και γιατί να «βγούμε» στις αγορές αυτές, και να μην βγούμε πουθενά αλλού;

Το λάθος του Νίκου Χατζηνικολάου

του Ανδρέα Πετρουλάκη

«H εφημερίδα του κ. Νίκου Χατζηνικολάου είχε στη διάθεσή της μια είδηση. Ότι η κ. Λίνα Αλεξίου εισέπραττε ως μη όφειλε ένα μικρό ποσό ως επίδομα για τις ανήλικες κόρες της, που στο μεταξύ είχαν γίνει μεγάλα κορίτσια. Εφόσον η είδηση ήταν αληθής και διασταυρωμένη είχε κάθε δικαίωμα να τη δημοσιεύσει. Όμως μία παράταξη της ΕΣΗΕΑ είχε άλλη γνώμη και κατήγγειλε τον εκδότη για κιτρινισμό. 'Εχουν άλλη αντίληψη οι άνθρωποι για την αξία της είδησης, διότι μπερδεύουν το γεγονός με την ερμηνεία του.

Θαμμένοι στην Ασημαντολογία (του Χρήστου Χωμενίδη)

Και ξαφνικά το πανελλήνιον ασχολείται: α) Με το εάν ένας κατά συρροήν δολοφόνος, ένας αμετανόητος τρομοκράτης, έχει δικαίωμα να εκδώσει βιβλίο. β) Με το εάν ένας ομοφυλόφιλος έχει δικαίωμα σεβασμού σχετικά με την ερωτική του ταυτότητα.  

Για τι συζητάμε δηλαδή; Για πράγματα αυτονόητα, ελευθερίες κατoχυρωμένες προ πολλού και αναφαίρετες στον δυτικό πολιτισμό.

Tι κάνει την αγάπη τόσο δύσκολη;

Γνωστός από το αιρετικό βιβλίο του "Έρωτος Φύσις", ο πατέρας Φιλόθεος αναγνωρίζει τις ομοιότητες μεταξύ ψυχοθεραπείας και θρησκείας και τις προσπάθειες της επίσημης Εκκλησίας να προσεκλύσει "νέα πελατεία". Τονίζει, όμως, πάντα ότι το μέτρο της αληθινής πίστης είναι μόνο η αγάπη. 

Έβαλα τον «ταρίφα» στα «αγαπημένα» μου

του Κωνσταντίνου Ζούλα

Εχουν περάσει ακριβώς δέκα χρόνια. Φέρτε στον νου σας το ανέμελο κλίμα της εποχής, καθώς η χώρα βρισκεται λίγο πριν από την κορύφωση της εποχής της αστακομακαρονάδας. Tις νίκες στο Εuro, τη Eurovision, τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Από τα παράθυρα της «Καθημερινής» στο Φάληρο βλέπαμε μια πραγματική κοσμογονία. Μιλιούνια εργάτες δούλευαν νυχθημερόν για να τελειώσουν το περιβόητο σύμπλεγμα των οδικών «δαχτυλιδιών» στο Δέλτα του Κηφισού. Το εντυπωσιακό έργο, όπως και τα περισσότερα άλλωστε, είχαν καθυστερήσει α λα ελληνικά. Εξ ου και οι γερανοί με τις μπουλντόζες πήραν φωτιά και τέτοια εποχή εμφανίστηκαν ξαφνικά μπροστά μας χιλιάδες εργάτες. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες πλησίαζαν πλέον απειλητικά.

20+14 πράγματα για να κάνεις αυτή τη χρονιά

του Φώτη Γεωργελέ

01. Η χρονιά με το μοιραίο ’13 τελείωσε. Το ’14 είναι αριθμός που κερδίζει. Κάνε μια ευχή. Βάλε στόχο να είσαι εδώ και το ’21. Σε έναν καινούργιο κόσμο, διαφορετικό. Το ’21 είναι το απόλυτο νούμερο που κερδίζει. Γιατί θα νικήσουμε, δεν υπάρχει αμφιβολία. Αλλά στο τέλος.

Σάλος με άρθρο στο left.gr για το Golden Hall

Η απλή αναδημοσίευση ενός αιρετικού άρθρου με τίτλο «Για shopping στο Golden Hall» στο left.gr με αναφορές όπως «ένας χαμογελαστός μετανάστης πουλούσε χαρτομάντιλα. Πίσω τους ο τεράστιος όγκος του «Golden Ηall» μου φάνηκε σαν να τους περιγελούσε» και για την πωλήτρια ότι του είπε «περιμένετε μισό λεπτό να κοιτάξω» με ευγενικό και δουλικό ύφος» προκάλεσε σάλο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ενώ δεν λείπουν και σχόλια όπως «Το πνεύμα (και στυλ) της ΚΝΕ των 80s γνωρίζει νέες δόξες».

Η σκληρή αλήθεια

του Φώτη Γεωργελέ

Ό,τι και να πουν από δω και πέρα, η αλήθεια είναι ότι το εξάμηνο στα πανεπιστήμια έχει ήδη χαθεί. Εντωμεταξύ ο υπουργός ψάχνει να βρει ευφάνταστους τρόπους για να επαναφέρει όσους έβγαλε σε διαθεσιμότητα, πίσω με νέους διορισμούς «εργαστηριακών» υπαλλήλων, οι διοικητικοί υπάλληλοι ικανοποιημένοι λένε να επιστρέψουν στις δουλειές τους αλλά δεν τους αφήνουν συνελεύσεις που αποφασίζουν «διά βοής» συνέχιση του αγώνα και ο πρύτανης δίνει παράσταση στο Παρίσι με έργο που έγραψε, σκηνοθέτησε και παίζει ο ίδιος ενώπιον 54 θεατών στο Ελληνικό Σπίτι.

Ο 10λογος του «δημοκράτη» που είναι φασίστας και δεν το ξέρει

της Κατερίνας Παναγοπούλου

1. Κάνοντας αστειάκια και ειρωνικά σχόλια όχι για όσα λέει, αλλά για την εμφάνιση της κόρης του Μιχαλολιάκου αποδεικνύεις ότι έχεις τα ίδια μυαλά με αυτήν

2. Φωνάζοντας στην αντιφασιστική κατά της βίας διαδήλωση «ο λαός δεν ξεχνά τους φασίστες τους κρεμά» και «φασίστες κουφάλες έρχονται κρεμάλες» αν δεν το έχεις καταλάβει παρουσιάζεις ίδιο σουρεάλ θέαμα με αυτό που παρουσιάζει ο Μιχαλολιάκος όταν μιλάει κατά της «κατοχικής κυβέρνησης» χαιρετώντας ναζιστικά

Γιάννης Αγγελάκας: Ντρέπομαι που ζω σε χώρα που οι ναζί έχουν 15%‏

Καταπέλτης για την εγκληματική δράση των Χρυσαυγιτών είναι ο συνθέτης Γιάννης Αγγελάκας, χωρίς να αφήνει όμως στο απυρόβλητο και το κομμάτι εκείνο των πολιτών που ψήφισε Χρυσή Αυγή, καθώς και εκείνο (το ακόμη μεγαλύτερο) που εκδηλώνει την πρόθεση να την ψηφίσει.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι

Ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν ιδιαίτερα θορυβημένος από την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων, των νεοναζιστικών ομάδων και των εθνικιστικών ιδεών κατά τις αρχές της δεκαετίας του ’90 – ο ίδιος είχε ζήσει στο πετσί του και τον ναζισμό και την εθνικοφροσύνη και τον φασισμό και τον λαϊκισμό και την ιδεολογική βία. Έτσι τον Φεβρουάριο 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, αφιέρωσε την συναυλία της Ορχήστρας των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λιστ και Μπάρτον εναντίον του Νεοναζισμού.

Ο στρουθοκαμηλισμός δε νικά το Φασισμό!

Γράφει ο Χρίστος Βαχτσιαβάνος

«Η μεγάλη δύναμη κάθε ολοκληρωτισμού είναι ότι αναγκάζει αυτούς που τον φοβούνται να τον μιμηθούν». Τα παραπάνω λόγια ειπώθηκαν περίπου έναν αιώνα πριν, κι όσο κι αν μας φανεί εκνευριστικά ειρωνικό σήμερα, ανήκουν στον Αδόλφο Χίτλερ.

Το μετέωρο βήμα της ΔΗΜ.ΑΡ.

Γράφει ο Χρίστος Βαχτσιαβάνος

Η κυβερνητική κρίση -που ξεκίνησε με αφορμή τις εξελίξεις στην ΕΡΤ- φαίνεται να αποκλιμακώνεται σιγά-σιγά, με έναν απολογισμό αρνητικό, όμως, για την κυβέρνηση, κι όχι μόνο.


Ένα χρόνο, περίπου, μετά τις κρίσιμες εκλογές του 2012, η τρικομματική κυβέρνηση δίνει τη θέση της σε μια νέα, δικομματική, καθώς η ΔΗΜ.ΑΡ. αποφάσισε να μη συμμετάσχει εμπράκτως στο νέο κυβερνητικό σχήμα, επικαλούμενη ζήτημα Δημοκρατίας και κυβερνητικής συνοχής, μετά την αυταρχική, βιαστική και λανθασμένη απόφαση της Ν.Δ. για κλείσιμο της ΕΡΤ και "μαύρισμα" της οθόνης, χωρίς, μάλιστα, να έχει συγκροτηθεί προηγουμένως σχέδιο αναδιάρθρωσης της μέσα σε προκαθορισμένο χρονικό διάστημα.

Bαρουφάκης: Μου λείπει ήδη η Μάργκαρετ Θάτσερ

Αν και δεν μπορεί να ξεπεράσει τον θυμό του για το «μισανθρωπικό ιδεολόγημα» της Θάτσερ που κατέστρεψε τόσες ζωές, ο Γιάννης Βαρουφάκης δηλώνει απερίφραστα πως η επιτυχία της έδινε ελπίδες πως τελικά η πολιτική δεν είναι άνευ σημασίας.

Τρελός, τρελός, αλλά το μάζεψε το... καφενείο!

Γράφει ο Νίκος Αλέφαντος

Ο Φάμπρι που τον κοροϊδεύανε, εγώ βλέπω ότι την ξέρει τη δουλειά. Τον σνομπάρανε γιατί δούλεψε σε ομάδες β΄ κατηγορίας της Ισπανίας, αλλά εγώ θα τους ρωτήσω, οι προπονητές που δουλεύουν στη α΄ κατηγορία της Ελλάδας αν είναι καλύτεροι, γιατί δεν τους προσλαμβάνουν οι ομάδες στη β΄ κατηγορία της Ισπανίας;

Η μίμηση ως παράγων στασιμότητας

Γράφει ο Χρίστος Βαχτσιαβάνος

Οι άνθρωποι, εκούσια ή ακούσια, έχουν την τάση να μιμούνται τον περίγυρό τους (κυρίως), καθώς και τα πρότυπά τους. Αυτό δε συνιστά προσωπική διαπίστωση, καθώς πλήθος κοινωνιολογικών μελετών το έχουν αποδείξει κατά καιρούς, αλλά και δεν καθιστά, παράλληλα, τον καθένα από μας ένα άβουλο ον, διότι μας βοηθά να καταλαβαίνουμε τις δυνατότητες και τις επιλογές μας.

Ποιό είναι το... μυστικό της επιτυχίας του Μπερλουσκόνι;

Γράφει ο Αντώνης Καρπετόπουλος

Φάνηκε να τελειώνει πολιτικά όταν παρέδωσε στους τεχνοκράτες του Μόντι την Κυβέρνηση, έριξε τον Μόντι κόντρα στα θέλω του επιχειρηματικού κόσμου της χώρας που ζητούσε ηρεμία, ξεκίνησε με τις δημοσκοπήσεις να του δίνουν ελάχιστα πάνω από το 12%, κουβαλούσε στην πλάτη τα ανάθεμα του Βατικανού για τα «μπούγκα μπούγκα» πάρτι, έμοιαζε πολιτικά ξοφλημένος και εύκολος αντίπαλος για την Κεντροαριστερά, αφού και ο Γκρίλο έμοιαζε να έχει πέραση κυρίως σε απογοητευμένος πρώην ψηφοφόρους του. Κι όμως έκοψε την αυτοδυναμία της Αριστεράς, διέλυσε το Μόντι, επέστρεψε στο κέντρο της πολιτικής σκηνής. Δέχεται να κάνει Κυβέρνηση ακόμα και με την Αριστερά και δεν διστάζει να πάει και σε νέες εκλογές, αυτή τη φορά πολιτικά δυνατότερος. Η περίπτωσή του στην Ελλάδα μοιάζει ανεξήγητη: δεν είναι όμως.