Θέλησαν να πρωτοτυπήσουν (και) αυτή τη φορά, οι βραβευμένοι με Όσκαρ, Εβραίοι σκηνοθέτες, αλλά το αποτέλεσμα είναι μάλλον μπερδεμένο. Το σενάριο, αν και αρχικά ενδιαφέρον, καταλήγει να περιπλέκει καταστάσεις και να συνθέτει ποικίλα στυλ, πολλές φορές άκαιρα δομημένα μεταξύ τους(δράση και σασπένς μερικές στιγμές, που τη θέση τους παίρνει το χιούμορ σχεδόν αυτόματα). Αντισυμβατικό γουέστερν ως προς το σενάριο δηλαδή, κάτι που επιφέρει αυτόματα και διαφορετικές απόψεις στο κοινό, κατ' επέκταση.
Πολύ καλός ο Τζεφ Μπρίτζες στον α' ανδρικό, σε αντίθεση με τον Ματ Ντέιμον(β' ανδρικός) που μάλλον θα ευχόταν να μην είχε στο βιογραφικό του αυτήν την ερμηνεία(μας έχει συνηθίσει σε πολύ καλύτερες). Ο ήχος και η μουσική κινούνται σε μέτρια επίπεδα, ενώ η φωτογραφία και τα σκηνικά είναι ικανοποιητικά.
Το τέλος που δίνουν οι Κοέν στην ταινία, ίσως ανατρέψει μερικών την γνώμη, καθώς ξεφεύγουν από το γουέστερν ως είδος, θέλοντας μάλλον να δώσουν και ορισμένα κοινωνικά στοιχεία στην δημιουργία τους.
Υποψήφια για 10(!) Όσκαρ, μετά τον "Λόγο του Βασιλιά"(12 Όσκαρ). Επειδή θυμόμαστε και το παρελθόν των αδερφών Κοέν στα βραβεία("Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους") αλλά και την ιδιαίτερη...συμπάθεια που τρέφουν οι εξ' Αμερικής "υπεύθυνοι", την θεωρούμαι ως μια ταινία που μπορεί να κάνει την έκπληξη στα βραβεία. Ελπίζουμε μόνο να μην αδικηθούν άλλοι, στο βωμό αυτής της...συμπάθειας.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 2.5/5
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου